تجویز نور اپی نفرین در مراحل اولیه، استفاده از مایعات و وابستگی به ونتیلاتور در شوک سپتیک وازودیلاتوری کودکان را کاهش می دهد

اهداف:

طبق گزارش های قبلی به دست امده، گشاد شدن عروق در کودکانی که دچار شوک سپتیک هستند بسیار شایع است و باعث استفاده از نوراپی نفرین (NE) جهت افزایش بازگشت وریدی (VR) و میزان انقباض عروق می شود. هدف اولیه ما ارزیابی اثر بولوس مایع کوچکتر و NE اولیه در مقابل رویکرد مرکز کالج آمریکایی مراقبت های ویژه (ACCM) برای بولوس های مایع آزادتر و اینوتروپ های وازواکتیو جهت تعادل مایع، وضعیت شوک، استفاده از ونتیلاتور و مرگ و میر در کودکان مبتلا به شوک سپتیک می­باشد. همچنین تأثیر NE اولیه بر پارامترهای همودینامیک، دفع ادرار و میزان لاکتات با استفاده از همودینامیک مانیتورینگ ارزیابی شد.

هدف:

ما قبلاً گزارش داده‌ایم که گشادی عروق در شوک سپتیک کودکان، صرف نظر از گرم (Warm Shock) یا سرد (Cold Shock) بودن آن‌، رایج است، که منطقی برای تجویز نوراپی نفرین در مراحل اولیه به منظور افزایش بازگشت وریدی (VR) و تون شریانی فراهم می‌کند.هدف اصلی ما ارزیابی اثر تزریق مایع کمتر به همراه نور اپی نفرین اولیه در مقابل رویکرد کالج مراقبت های ویژه آمریکا (ACCM) برای تزریق مایع آزادتر و عوامل وازواکتیو-اینوتروپیک به منظور تعادل مایع، وضعیت شوک، وابستگی به ونتیلاتور و مرگ و میر در کودکان مبتلا به شوک سپتیک است. همچنین تأثیر تجویز نور اپی نفرین در مراحل اولیه بر پارامترهای همودینامیک مانند خروجی ادرار و سطح لاکتات با استفاده از همودینامیک مانیتورینگ ارزیابی شد.

روش کار:

در راستای هدف اولیه، گروه اول (N-27)  ، نور اپی نفرین را بعد از تزریق 30 میلی لیتر بر کیلوگرم مایع دریافت کردند.در حالی که گروه دوم (N-41) ، طبق دستورالعمل های ACCM، داروهای وازواکتیو اینوتروپ (vasoactive inotropic) را پس از تزریق 40-60 میلی لیتر بر کیلوگرم مایع دریافت کردند.اثر تجویز اولیه نوراپی نفرین  با اندازه گیری حجم ضربه ای،  SVV، مقاومت عروق (SVRI) قبل و بعد از تزریق با استفاده از دستگاه برون ده قلبی غیرتهاجمی USCOM  و اکو بررسی شد.

نتایج آزمایش:

نیاز به مایع  درمانی و استفاده از ونتیلاتور در گروه اول در مقایسه با گروه ACCM به طور قابل توجهی کمتر بود. با این حال میزان شوک و مرگ و میر بیماران یکسان بود.در گروه اول ، SVRI کلی پایین بود (679.7dynes/sec/cm5/m2, SD 204.5) و SVV از 8.2 ± 23.8 به 9.7 ± 18.5 ، 0.005= p کاهش یافت.نشان می‌دهد با تزریق نور اپی نفرین، بدون نیاز به مایع بیشتر وضعیت Preload بهبود یافته است و علاوه بر این، سطح لاکتات کاهش یافته و خروجی ادرار نیز بهتر شده است. 

نتیجه:

تزریق اولیه نور اپی نفرین و محدود کردن مایع ممکن است در بهبود شوک (با مایع کمتر و استفاده کمتر از ونتیلاتور ) نتایج بهتری نسبت به رویکرد ACCM داشته باشد.