مقایسه ی تجزیه و تحلیل و ارزیابی ترکیب بدن توسط BIA و DXA در کودکان مبتلا به آتروفی عضلانی نخاعی نوع II و III

تجزیه و تحلیل ترکیب بدن ابزار ارزشمندی برای ارزیابی و نظارت بر وضعیت تغذیه کودکان مبتلا به آتروفی عضلانی نخاعی (SMA) است. این مطالعه برای مقایسه سازگاری آنالیز امپدانس بیوالکتریکی (BIA) و جذب سنجی اشعه ایکس با انرژی دوگانه (DXA)، به عنوان روش استاندارد طلایی برای ارزیابی ترکیب بدن هنگام درمان کودکان مبتلا به SMA نوع II و III انجام شده است.

روش تحقیق
از سال 2019 تا 2021، یک تجزیه و تحلیل از ترکیب بدن با روش‌های اندازه‌گیری DXA و BIA در بیماران مبتلا به SMA نوع II و III که در یک بیمارستان کودکان چینی، تحت درمان بودند، انجام شد. توده چربی (FM)، توده عضلانی (MM)، محتوای مواد معدنی استخوان (BMC) و ناحیه چربی احشایی (VFA) مقایسه شدند. ضریب همبستگی تطابق (CCC) و ضریب همبستگی اسپیرمن را برای تأیید همبستگی بین اندازه‌گیری‌های DXA و BIA محاسبه شد. برای ارزیابی سازگاری دو روش از تحلیل بلند-آلتمن (Bland – Altman ) استفاده شد.

در این جا بر اهمیت تغذیه فردی بیماران تأکید می‌کند. بر اساس نتایج اندازه گیری شده در بیماران SMA توده عضلانی (MM) و توده چربی (FM) نامتعادل است.
ارزیابی دقیق ترکیب بدن، جز حیاتی ارزیابی های تغذیه ای می باشد و ثابت شده است که مدیریت تغذیه بیماران به بهبود نتایج بالینی کمک می کند.
روش‌های متعددی برای تعیین ترکیب بدن وجود دارد که از معیارهای غیرمستقیم ساده مانند کولیس (ضخامت پوست) تا ابزارهای پیچیده و غیرتهاجمی مانند توموگرافی کامپیوتری (CT)، آنالیز امپدانس بیوالکتریک (BIA) و جذب سنجی اشعه ایکس با انرژی دوگانه (DXA) را شامل می شود.
اندازه‌گیری‌های BIA بر این اصل می باشد که آب بدن، FM و MM دارای مقادیر آمپدانس یا مقاومت متفاوتی در برابر یک جریان الکتریکی کوچک هستند، به صورتی که آمپدانس کمتر در بافت چربی و آمپدانس بالاتر در ناحیه عضلانی می باشد. BIA دارای دقت و اطمینان بالاتری برای اندازه گیری ترکیب بدن است و می تواند محتوای معدنی استخوان (BMC) را تخمین بزند.
در میان روش های اندازه گیری ترکیبات بدن، DXA به عنوان یک روش مرجع برای ارزیابی BMC، FM و MM در نظر گرفته می شود. از محدودیت های روش DXA می توان گفت که گران و غیر قابل حمل است و به علت این که بیمار در مقابل اشعه قرار می گیرد به آموزش و اندازه گیری توسط تکنسین‌ها و متخصصین نیاز دارد. در مقابل، عملکرد BIA نسبتاً ساده، سریع، ارزان، غیر تهاجمی است و می‌تواند در اکثر محیط‌ها بدون نیاز به پرسنل متخصص استفاده شود.
مطالعات قبلی نشان داده اند که BIA برای اندازه گیری توده چربی در افراد سالم و چاق سازگاری خوبی دارد.
در این مطالعه تطابق بین دستگاه BIA و دستگاه DXA برای اندازه گیری ترکیب بدن در کودکان مبتلا به SMA مقایسه شده است. بیان شد که، اگرچه دستگاه BIA، پارامترهای MM، BMC، و VFA را بیش از حد تخمین می زند، و FM را در بیماری SMA در مقایسه با DXA دست کم می گیرد، اما هر دوی آن ها سازگاری خوبی برای اندازه گیری MM و FM، به ویژه در بیماران با نوع III دارند. از این رو، BIA می تواند به عنوان یک روش قابل حمل، ساده برای استفاده و مناسب برای اندازه گیری ترکیب بدن برای ارزیابی تغذیه در بیماران مبتلا به SMA، به ویژه هنگام اندازه گیری MM و FM در نظر گرفته شود. مطالعات اندازه گیری ترکیب بدن را با استفاده از BIA و DXA در جمعیت های مختلف، از جمله افراد سالم، ورزشکاران، کودکان دارای اضافه وزن و چاق و بزرگسالان مقایسه کرده اند. این مطالعات نشان داد که MF-BIA می تواند FM را مقدار کمتری اندازه گیری کند و توده بدون چربی را در یک جمعیت چاق در مقایسه با DXA مقدار بیشتری اندازه گیری کند.

نتیجه
به طور خلاصه، BIA ، مقدار MM را بیش از حد تخمین می زند و FM، BMC، و VFA را در کودکان مبتلا به SMA نوع II و III در مقایسه با اندازه گیری استاندارد طلایی DXA مقدار کمتری را نشان می دهد. جدای از این، FM و MM اندازه‌گیری شده با BIA و DXA در کودکان مبتلا به SMA نوع II و III با هم تطابق خوبی دارند، در حالی که BMC و VFA چنین نیستند و این سازگاری در کودکان با نوع III بیشتر از کودکان با نوع II آشکار است. . در یک کلام، BIA به عنوان یک ابزار اندازه گیری غیر تهاجمی، با استفاده آسان و تکرارپذیر برای نظارت بر FM و MM در نظر گرفته می شود که انتظار می رود به طور گسترده در کودکان مبتلا به SMA در عمل بالینی استفاده شود.

https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC9715747/